Σχολή Φιλοσοφίας τού Όντος
- Αντίθετα προς ότι νομίζεται, χρειάζεται να αρχίσουμε διευκρινίζοντας ότι η Σχολή Φιλοσοφίας τού Όντος, δεν είναι παράρτημα ευρωπαϊκής αντιστοίχου ΣΧΟΛΗΣ. Κατ’ αρχήν δεν εξασκεί μαθητεία αλλά φιλοσοφική ΑΣΚΗΣΗ. Στις “λειτουργικές συναντήσεις” της Παρασκευής δίδεται και καλλιεργείται ατμόσφαιρα ελληνικού πνεύματος. Αφετηρία θεωρείται ο Ξενοφάνης, ο Παρμενίδης, ο Ζήνων, ο Μέλισσος, ο Αναξίμανδρος, ο Αναξιμένης, ο Δημόκριτος, ο Αναξαγόρας κ.α΄. Οι μεγάλοι υπαρξιακοί και υπαρξιστές τής Ευρώπης είναι πάντα υπολογίσιμοι και σεβαστοί. Αναφερόμαστε ενίοτε στους Κίρκεγκωρ, Χαϊντεγκερ, Γιάσπερς, Σαρτρ, Γκαμπριέλ Μαρσέλ, Τζέιμς Τζόυς, Αλμπέρτ Καμύ κα΄. Η δική μας όμως προσφορά είναι καθαρά ελληνική και παρουσιάζει διαφορετικές ερμηνείες σε σημαντικά θέματα περί “ΟΝΤΟΣ” και “ΥΠΟΣΤΑΣΕΩΣ”.
- Στην Ελλάδα, στον χώρο αυτό που γεννήθηκε η Φιλοσοφία, δεν έχουν μέχρι τώρα παρουσιαστεί τίποτε άλλο παρά ερμηνευτικοί σχολιασμοί των μεγάλων αρχηγών των δυτικών Σχολών. Δεν νομίζουμε ότι αυτό μειώνει την σημασία και την αξία τόσο αξιόλογων Ελλήνων καθηγητών τής Φιλοσοφίας. Ίσα, που οι άνθρωποι αυτοί διαμόρφωσαν το κατάλληλο έδαφος, την ατμόσφαιρα και γενικά το κλίμα μέσα στο οποίο είναι πλέον δυνατόν σήμερα να αναπτυχθεί ένα γηγενές και καθαρά ελληνικό προϊόν. Η Σχολή Φιλοσοφίας τού Όντος, τού κ. Γεωργίου Δραγώνα, δίνει την ελληνική θέση και διαμορφώνει με ελληνικά κριτήρια έναν καινούριο δρόμο μέσα στον πλούσιο φιλοσοφικό πλουραλισμό τής σημερινής Ευρώπης. Πέραν όμως αυτών, θεωρούμε την, όπως την λέμε, “λειτουργική συνάντηση” της Παρασκευής, ως ένα συμπόσιο καθαρά πνευματικό, μέσα στο οποίο διαμορφώνεται, όχι μόνο μια ατμόσφαιρα επικοινωνίας και υψηλού στοχασμού, αλλά κυρίως μια κατάσταση πραγματικής δημιουργίας. Σε ένα τέτοιο κλίμα, είναι δυνατόν να εκμαιεύσουμε από κάθε παρευρισκόμενο άτομο, την γέννηση, δημιουργία και έκφραση των λεπτοτέρων αποχρώσεων τού πνεύματος τού ανθρώπου.
- Κινητοποιούμε, όχι την μάθηση που απευθύνεται στην μνήμη, αλλά την ατμόσφαιρα συγκίνησης τού ψυχικού και πνευματικού εσωτερικού κόσμου. Το αποτέλεσμα, επομένως, είναι λειτουργικό και μεταμορφωτικό. Δεν είναι διδακτικό. Έχει δηλ. άμεση μεταμορφωτική επίδραση στην ευαισθησία τού παρευρισκομένου και γι’ αυτό ίσως μερικοί παρομοιάζουν το αποτέλεσμα με ανάλογο τής θρησκευτικής λειτουργίας ή της αρχαίας τραγωδίας. Και αυτό διότι αποφεύγουμε τον δρόμο τού κλασσικού μαθήματος απομνημονεύσεως που ακολουθούν άλλες σχολές.
- Φυσικά δεν αρνούμαστε ούτε αποκρούουμε διαρρήδην και την κλασσική μαθητεία τής νοητικής οδού. Πιστεύουμε ότι σε μια σχολή αυθεντικά “Ελληνική”, δεν επιτρέπεται να διατηρούμε άκαμπτους δογματικούς διαχωρισμούς. Απλώς διαγράφουμε μια βασική πορεία, δεχόμενοι διάλογο και αντίλογο, εφόσον βέβαια ο διάλογος ή ο αντίλογος διατηρεί όλη την στοχαστική ποιότητα που απαιτούν τα θέματα αυτά. Μια σχολή δηλ. τελείως ελληνική από κάθε άποψη και με όλη τη σημασία τής λέξεως.
Ιωάννης Κυριακάκος