Οι ριζικές αξίες ΑΚΜΗΣ της ελληνικής υπόστασης
1. Η λατρεία της ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ή ΑΡΜΟΝΙΑΣ ανάμεσα σε κάθε
είδους αντιθέσεις. Ο παράγων αυτός, από τον οποίο
εξαρτάται η Δημιουργία και το βάθος της και προϋποθέτει
μια εξαιρετικά ισχυρή διανοητική δύναμη και νευρική
συγκρότηση και είναι επίσης ο κυριότερος συντελεστής
υγείας, φαίνεται να είναι η έννοια κλειδί της ελληνικής
φυλής. Ακόμα, για λόγους οντολογικούς και για την
αναγκαιότητα της προαγωγής της Συνειδητότητας, έκρινα
πως η έννοια αυτή και οι άμεσα συνδεόμενες αποτελούν την
ύψιστη ηθική απαίτηση σε κοσμική έκταση.
2. Η λατρεία της Αλήθειας (Αθηνάς), της Σκέψης, της
Φιλοσοφίας και της Ασκητικής των αρετών.
3. Η λατρεία της ομορφιάς (Αφροδίτης), της Τέχνης, της
Αρμονικότητας, της Αισθητικότητας και πάλι των αρετών
και της Ασκητικής μέσω των τεχνών, κυρίως της τραγωδίας
και της κωμωδίας. Κάθε τέχνη είναι και ασκητική αρετών
της καλύτερης δυνατής μορφής.
4. Η λατρεία του μέτρου και η αντιπάθεια της υπερβολής.
“Μέτρον άριστον” και “ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ”.
5. Ο Πλουραλισμός (η πληθυντικότητα, η πολυμορφία).
6. Η Ελευθερία (σαν ανάγκη, δικαίωμα, αξιοπρέπεια). Εδώ γ
γίνεται χρήση του όρου με την τρέχουσα έννοια. Γιατί με
συστηματική φιλοσοφική προσέγγιση, δεν σημαίνει πως
δεχόμαστε ότι η ελευθερία υπάρχει έτσι όπως συνήθως την
καταλαβαίνουμε. Εννοείται πάντως και σαν μίσος του
Ολοκληρωτισμού. Επίσης θα πρέπει να θεωρήσουμε πως τα
ελληνικά ριζικά αξιολογικά στοιχεία δεν μας δεσμεύουν
αλλά μας συνιστούν.
7. Η λατρεία της Διαύγειας (Απόλλων).
8. Δημοκρατία, Κράτος του Δήμου, μηχανισμός αγοράς,
σεβασμός στο άτομο, την υπόσταση, αίσθηση του κοινωνικού
αγαθού και υπεροχή του συλλογικού αγαθού έναντι του
ατομικού. Διαλεκτικός ανταγωνισμός.
9. Αμφιβολία, Αγωνία, Αμφισβήτηση, Σύγκρουση, Κυοφορία,
Δημιουργία Δυναμική-μη στατική στάση προσέγγιση της
εξέλιξης. Επίσης Δημοκρατική Παιδεία.
10. Επαγωγή (Ισορροπία, ανάλυσις-σύνθεσης), ενδιαφέρον για το
είδος, ειδικότατον.
11. Αναγωγή-Γένος γενικότατο-Τι το Ον.
12. Η μεγάλη κοσμοϊστορική Σκέψη της σύλληψης του Θεού ως
Λόγου-Φύσης. Άρα λατρεία του Λόγου-Λογοκρατία.
Τα ανωτέρω αποτελούν μόνο ορισμένα καταδεικτικά και κύρια στοιχεία, που δομούν την ράχη, τους σπονδύλους της ελληνικής Υπόστασης. Σχετικά με την λατρεία της Φιλοσοφίας, της Αλήθειας, εξόχως χαρακτηριστική η αντιπαραβολή με θεοκρατικούς πολιτισμούς, δομημένους πάνω στο αρχέτυπο του Ολοκληρωτισμού, της Βουλησιαρχίας, στην υπεραξία του “πρέπει” και όχι του “διατί”, δηλαδή με κόσμους αντιλογοκρατικούς.
Εδώ η Αλήθεια δεν προηγείται σαν αποκάλυψη, αλλά έπεται και είναι ες αεί ζητητέα. Η θρησκεία του Έλληνα είναι το “κατατείνειν” προς την Αλήθεια, το προσαληθίειν, αλλά και προς την ομορφιά που είναι στο τέλος ένα και το αυτό. Ο Λόγος (σχετίζεσθαι) δεν είναι μόνο λόγος εννοιών και διανοημάτων, αλλά και Λόγος αισθημάτων και ηθικών αντιθέσεων, Λόγος Τραγικός.
Η Ελληνική Λογοκρατία λοιπόν δεν είναι ελλειπής ή απλοϊκά νοησιαρχική, όπως κακώς ερμηνεύεται, αλλά πλήρης και ισόρροπη. Πρόκειται για έναν κόσμο ολότελα άλλον από τους βουλησιαρχικούς. Δεν είναι διόλου τυχαία η σειρά της πολυμορφίας στον μύθο, την Παράδοση στους θεούς(Θρησκεία) με τον πλουραλισμό της κοινωνικής δομής(Δημοκρατία, Κράτος των πολλών, Ισχύς των πολλών), την ελευθερία και αργότερα με την πολυμορφία στις τέχνες, την πληθυντικότητα στις ιδέες, στις γνώμες, την αγορά των ιδεών, της σκέψης, της Φιλοσοφίας, του Διαλόγου. Ένας λαός που δεν διαλέγεται ελεύθερα, που δεν έχει αντίθετες γνώμες, είναι ένας λαός που δεν σκέπτεται.
Η Εθνική Υπόσταση της ΑΚΜΗΣ των Ελλήνων φέρει μέσα της τις ύψιστες αξίες της ελληνικής ταυτότητας. Αυτές που είναι ή οφείλει να είναι σταθερές στην ύπαρξη(το θέλω) του Έλληνα και όχι αυτές της προσωπικότητας του που μεταβάλλονται, αλλοτριώνονται ή διαμορφώνονται στο πέρασμα της Ιστορίας και των συνθηκών της.
Τμήμα του εκφωνηθέντος Λόγου του στοχαστή – οντολόγου Γεωργίου Δραγώνα, στο Διεθνές Συνέδριο για την Παράδοση, που έγινε στην Άρτα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Επιστημών, στις 21-22-23/09/1983.
Μουσικά κομμάτια όπως ακούγονται με τη σειρά:
α. Πρώτος Δελφικός Ύμνος του Απόλλωνα, από το Cd “Μουσική Από Την Ελληνική
Αρχαιότητα”, Πέτρος Ταμπούρης.
β. Νόστος, μουσικό σχήμα Εύελδωρ, από το Cd ” Έπεα Πτερόεντα”.
γ. Πρώτος Πυθιόνικος του Πινδάρου από το Cd “Η Μουσική των Ανθρώπων”, Πέτρος
Ταμπούρης.