Ομορφιά !.
Ένα κεφάλαιο αδιασπάθιστο,
Πρόσωπο πανώριο, χιλιοσύσπαστο,
τίποτ’ άλλο δεν μπορούσες να θέλεις.
Μέσ’ τις κινήσεις των χειλιών
έφερνε την καταξίωση του Κόσμου.
Συσπάσεις τρεμάμενες πάντα,
Επικλητικές κι ίσως διαμαρτυρόμενες.,
Θεέ μου, αν ήξερε πόση
Έφερνε πάνω της Ο μ ο ρ φ ι α΄ .!
Όσοι ξέρουν τούτο τι σημαίνει
ζούν την αλήθεια σαν γεγονός,
ούτε θυμούνται ούτε προσμένουν
μα μόνο πραγματώνονται.
Αυτή η ίδια η εξοχότητά της, η Σοφία.,
Παντεπόπτουσα δίδεται στον θεατή.,
Και τον σ υ ν τ ρ ί β ε ι !..
Τότε μόνο ήξερες
γιατ’ είχες ζήσει!
-ο-ο-ο-
Γιώργος Δραγώνας
Αθήνα, 6.11.1980